„Ja” online w komunikacji: MÓJ KADR ONLINE – CO WIDAĆ?

stopka 2

W kadrze widać wszystko. A czy każdy widzi wszystko? Retorycznie pytam. I naturalnie odpowiedź padnie – nie. Raczej przesunę te refleksję w takim kierunku: wszystko – co widać – ma znaczenie.

W prostokącie ekranu pokazuję się, widać mnie, widzisz – widzą mnie, a czasem też nagrywam się i nagrywają mnie. Piszę nadal z nadzieją, w czasie i w wyobrażeniu o teraźniejszości i mniejszym wyobrażeniu o przyszłości, które w mojej opinii zmieniają obecność online, którą do teraz znamy, z której korzystamy. W tej obecności online każdy miał i ma szansę – a na co? Tego pytania nie stawiam.

Skoncentruje się na przygotowaniu takiego „Ja” online gotowego do komunikacji – komunikującego się, które świadomie widzieć będzie siebie jako narzędzie – dla siebie, w tej „nowej strefie” i w tym co przed nami.

Kiedy jesteś w swojej „nowej strefie”, kiedy ja jestem w niej to ustalam, że jest to strefa, która składa się z przestrzeni: materialno – rzeczywistej czyli „offline” i dygitalno – wyobrażonej czyli „online”. Zawsze – do teraz – zostaje część offline w komunikacji online. Np. nawet jeśli rozostrzymy tło lub użyjemy efektu wycinającego naszą twarz z tła, to my nadal jesteśmy częścią przestrzeni offline.

I teraz skupimy się na przestrzeni offline, która jest nam potrzebna i pomocna w komunikacji online.

„Ja” online w komunikacji: MÓJ KADR ONLINE – CO WIDAĆ?

BS-H 2

Eksperyment myślowy nr 2

TWÓJ KADR ONLINE wygląda tak, że w prostokątnym kadrze (widok horyzontalny lub wertykalny) na pierwszym planie ustawiliśmy osobę, a drugi plan zajmuje tło.

CO? Przyjrzyj się szczegółom w sobie i tle w TWOIM KADRZE, gdy trwa łączenie online (gdy rozmawiasz z kimś), popatrz tylko na to co widać i zastanów się na wskazanymi elementami.

PO CO? Minimalizuj przeszkody, decyduj w komunikacji online dla swojego „Ja” z odpowiedzialnością za znaczenia (w kadrze).

JAK? Zarezerwuj około 20 minut. Poproś kogoś zaufanego o pomoc. Nagraj 2 razy 60 sekund rozmowy online. Uprzedź ją, że między dwoma nagraniami będzie około 15 minut przerwy.

Nagraj najpierw pierwsze 60 sekund. Nagrane wideo obejrzyj sam. Przeanalizuj oddzielnie i zapisz swoje obserwacje co widać i co poprawić możesz teraz. Patrz na siebie na wideo jak na obcą osobę. Daj sobie na to około 8 minut:

blog 2020 BO artykuł B1_FB 2

W TLE opisz – co widać i co poprawić możesz teraz:

  • Przestrzeń offline (np. czy w kadrze widać, ze siedzisz w kuchni czy widać, że to pokój dziecka)
  • Przedmioty, rekwizyty (np. czy w kadrze są meble, które nachalnie sugerują jakie to miejsce lub czy na suszarce z praniem stojącej w rogu pokoju wisi stanik w czerwonym kolorze.
  • Ruch (np. czy ktoś przypadkowo nie przechodzi, siedzi, śpi widoczny w kadrze)

O OSOBIE zapisz – co widać i co poprawić możesz teraz:

  • Człowiek offline (twarz jest kluczowa, musisz nad tym panować – od niewyspania, przez zarost czy makijaż; a jeśli zdecydowałaś się na kadr, w którym widać więcej niż twarz, a widać ramiona widać popiersie – zobacz np. jaki masz dekolt lub czy guzik koszuli przy kołnierzyku jest tam jeszcze).
  • Wizerunek – ubiór – styl (szukaj adekwatności zarówno do tematu komunikacji i swojej atrakcyjności w ramie tego tematu
  • Ruch, mimika, ciało (patrz na te 3 elementy razem i oddzielnie: ruch – np. czy nie gestykulujesz nieadekwatnie w czasie rozmowy; mimika – czy masz tiki lub maniery; ciało – czy postawa, gdy siedzisz jest odpowiednia do danej rozmowy)

Gdy zapisałeś dla tła i osoby – co widać i co poprawić możesz teraz – w tym pierwszym nagraniu. Teraz wybierz tylko to co możesz poprawić teraz i jak najszybciej (pamiętaj, że ktoś czeka dla Ciebie, abyś mógł nagrać się drugi raz).

Nagraj drugie 60 sekund.

To drugie nagranie obejrzyj także sam. Ponownie obserwuj tło i osobę. Może będzie tak, że dodasz kolejne szczegóły, które można poprawić, ale pamiętaj, aby docenić to co jest warte powtórzenia i nie zmieniania.

Powodzenia! Ten eksperyment możesz powtarzać. Jedno co jest ważne, że szczegóły mają pracować na korzyść TWOJEGO KADRU ONLINE, a ty masz czuć się dobrze w momencie obecności online, gdy światy „off’ i „on” spotykają się.

BS-H

autorka: Beata Staszyńska-Hansen  http://www.beatastaszynskahansen.eu